تاریخچه مرغ سوخاری : از اسکاتلند تا سفر جهانی

چگونه مرغ سوخاری به محبوب‌ ترین غذای جهان تبدیل شد؟

مرغ سوخاری همراه با سیب‌ زمینی سرخ شده یکی از محبوب‌ترین فست فودهای عصر حاضر به شمار می‌رود. این غذای خوشمزه و لذیذ و البته پر از کالری، راه درازی را طی کرد تا به شکل امروزی خود برسد. در این مقاله به چگونگی بوجود آمدن مرغ سوخاری و سفر آن به دور دنیا می‌پردازیم. با طرح اول همراه باشید!

مشاهده انواع جعبه سوخاری بهداشتی دارای تهویه 

معجزه پیوند آرد و مرغ

مرغ سوخاری که با نام مرغ سوخاری جنوبی نیز شناخته می‌شود، غذایی تهیه شده از تکه‌های مرغ است که با آرد یا خمیر طعم‌دار پوشانده و سپس در روغن داغ در تابه سرخ می‌شود. البته روش‌های دیگری برای تهیه این غذا نیز هست که بیشتر در فست فود و رستوران‌ها استفاده می‌شود مثل سرخ کردن در روغن جوشان و سرخ کردن با روش زودپز که هر کدام مزایا و معایب خودش را دارد. شاید بتوان سرخ کردن با زودپز را بهترین روش تهیه مرغ سوخاری دانست. در این روش مرغ‌ها با یک لایه خمیر پوشانده شده و همراه با روغن داخل دستگاه زودپز قرار می‌گیرند. به دلیل فشار بالای دستگاه آب موجود در مرغ بلافاصله به بخار تبدیل شده و مرغ پخته می‌شود اما لایه‌ی بیرونی آن همچنان ترد و کریسپی می‌ماند.

پرچم اسکاتلند بالاست!

اولین غذایی که شاید بتوان به عنوان جدِ مرغ سوخاری امروزی در نظر گرفت، «فریتر» بود. مواد مختلفی مانند میوه، سبزیجات، گوشت یا ماهی را با آرد و تخم مرغ مخلوط کرده و در روغن سرخ می‌کردند. این غذا در قرون وسطا در اروپا بسیار محبوب بود. سپس اسکاتلندی‌های دامن پوش وارد می‌شوند. این مردمان وطن پرستِ شوخ طبع اولین کسانی بودند که سرخ کردن مرغ را در کتاب آشپزی ثبت کردند. در سال 1747 در کتاب آشپزی هانا گلس به وضوح دستور پخت مرغ ادویه‌دار با پوشش نان خرد شده ذکر شده است. همچنین در یک دفتر خاطرات متعلق به سال 1773 درباره نوعی مرغ سرخ شده در جزیره مشهور اسکای (بخشی از مجموعه جزایر هایلند در اسکاتلند) چند جمله‌ای نوشته شده است. در همین سال‌ها بسیاری از مردم غرب افریقا نیز غذاهای سنتی شامل مرغ سرخ شده طعم‌دار داشتند که مرغ را با خمیر پوشانده و در روغن نخل سرخ می‌کردند. در کتاب آشپزی انگلیسی با یک نام طولانی (!) « Dictionarium Domesticum » نیز به مرغ سرخ شده اشاره شده است. نام این غذا «مرغ ماریناد» بود.

مرغ سوخاری از کجا پیدا شد؟

اصطلاح مرغ سوخاری در زبان انگلیسی، برای اولین بار در دهه 1830 ثبت شد و در کتاب‌های آشپزی امریکایی در دهه‌های 1860 و 1870 تکرار ‌شد. منشأ مرغ سوخاری در ایالت‌های جنوبی امریکا به تأثیر آشپزی به روش اسکاتلندی‌ها و افریقا برمی‌گردد. مرغ سوخاری اسکاتلندی با ادویه‌جات مختلف مزه‌دار شده و در چربی خوک سرخ می‌شد، در حالی که در غرب افریقا مرغ را با ادویه‌های محلی طعم‌دار کرده و در روغن به دست آمده از درخت نخل (مناسب پخت با دمای بالا) سرخ می‌کردند. تکنیک مزه‌دار کردن اسکاتلندی و روش سرخ کردن افریقایی در جنوب امریکا مورد استفاده قرار گرفت.

مقاله مرتبط بخوانید : جعبه مرغ سوخاری : انقلاب در بسته‌ بندی و بازاریابی این غذای محبوب

زنان سرپرست و فروش مرغ سرخ شده

تهیه و فروش مرغ سرخ شده راهی برای کسب درآمد زنان نان‌آور افریقایی-امریکایی بود. زنانی که به دلایل مذهبی یا اجتماعی در جامعه خود جایگاهی نداشتند برای تامین مخارج خود و خانواده‌شان به فروشندگی مرغ زنده یا سرخ شده روی آوردند. البته در آن زمان مرغ‌ها روی تابه‌های مسطح سرخ می‌شد و خبری از جعبه مرغ سوخاری هم نبود. ادویه‌هایی که برای طعم‌دار کردن مرغ استفاده می‌کردند قیمت بالایی داشت بنابراین در جامعه افریقایی-امریکایی، مرغ سوخاری یک غذای شاهانه به شمار می‌رفت که هر کسی از عهده پرداخت هزینه‌اش برنمی‌آمد. در جشن‌های و مناسب‌های خاص مذهبی کسانی که تمکن مالی داشتند مرغ سرخ شده را برای پذیرایی از مهمانان تدارک می‌دیدند.

ارباب‌های امریکایی و بردگان آشپز

زمانی که مرغ سوخاری به جنوب امریکا رسید یک نوآوری خوشمزه در پخت و پز به شمار می‌رفت و طولی نکشید که تبدیل به غذای رایج خانه‌های اربابی شد. بعدها که بردگان افریقایی برای کار در مزارع جنوب آورده شدند نمی‌توانستند گوشت‌های گران قیمت تهیه کنند، بنابراین اکثر ارباب‌ها به بردگان اجازه می‌دادند برای مصرف شخصی مرغ و خروس نگه‌داری کنند. این امر باعث شد سرخ کردن مرغ در مناسب‌های خاص به عنوان یک سنت افریقایی-امریکایی ادامه یابد. در دوران جداسازی نژادی که رستوران‌های زیادی به روی سیاه‌پوستان بسته بود، بردگان آشپز با دستور پخت مخصوص خود این سنت قدیمی را زنده نگه داشتند.

لغو برده‌داری و باز شدن درهای شانس به روی مرغ سوخاری

وقتی آبراهام لینکلن با سخنرانی تاریخی خود لغو برده‌داری را اعلام کرد، مرغ سوخاری کم‌کم به عنوان یک غذای عمومی جنوبی به خانه‌های مردم راه پیدا کرد و به سرعت محبوب شد. شاید فکر کنید لغو برده‌داری چه ربطی به مرغ سوخاری دارد؟ پاسخ «بردگان آشپز» است. برده‌های آزاد شده در جستجوی کار به دنبال شغل‌های مختلفی بودند مثل کشاورزی، باغبانی، کارهای خدماتی و البته آشپزی. پخت مرغ سرخ شده با ادویه‌های مخصوص افریقایی که دارای بافت و طعمی متفاوت بود به سرعت گسترش پیدا کرد و خیلی از آشپزهای امریکایی تصمیم گرفتند روش پخت آن را بیاموزند.

حضور افتخاری در مناسب‌های خاص مذهبی

پس از گسترش محبوبیت مرغ سرخ شده، برای پذیرایی در روزهای خاص مذهبی این غذا را تدارک می‌دیدند. «شام یکشنبه» مسیحیان در امریکای جنوبی مساوی است با مرغ سوخاری. یهودیان جنوب با ترکیب روش آشپزی خود و امریکای جنوبی،‌ مرغ سرخ شده را به یکی از غذاهای اصلی شام شبات (یک روز مقدس برای یهودیان) در کنار چاروسِت (دسر سنتی شیرین) و نان چالا تبدیل کردند. در تعطیلاتی مثل «روز استقلال» و دیگر گردهمایی‌های تاریخی مرغ سوخاری پای ثابت میز نهار یا شام شد. البته تا پیش از صنعتی شدن تولید مرغ و ایجاد نژادهای مختلف گوشتی، تنها مرغ جوان بهاری مناسب تهیه سوخاری بود چرا که در دمای بالا خیلی سریع پخته می‌شد. بنابراین در بهار و تابستان، مرغ سرخ شده یک غذای لوکس به حساب می‌آمد. برای جبران کمبود مرغ، مرغ‌های مسن‌تر که گوشت سفت‌تری داشتند را ابتدا می‌پختند تا نرم شود و بعد می‌گذاشتند تا خشک و خنک شود و سپس آن را سرخ می‌کردند.

 مفهوم «مرغ سوخاری»

مرغ سوخاری را به عنوان غذایی «ترد» و در عین حال «آب‌دار» توصیف می‌کنند که دارای لایه‌ای «کریسپی» (بافت پوسته‌ای تُرد) است. شناسه این غذا گاهی تند یا نمکی بودن آن نیز هست. گاهی اوقات روی مرغ سوخاری، ادویه‌هایی مثل پابریکا یا سس تند ریخته می‌شود تا طعمی تند و ادویه‌ای به آن بدهد. این روش به خصوص در رستوران‌های زنجیره‌ای و فست فود مثل KFC رایج است.

از قدیم الایام، مرغ سوخاری همراه با پوره سیب‌ زمینی، سس غلیظ گریوی (تهیه شده از عصاره گوشت)، ماکارونی با پنیر، ذرت یا نان‌های بیسکوییتی سرو می‌شد. اما با رشد فرهنگ‌های مختلف نحوه سرو این خوراک خوشمزه هم تغییراتی کرد. در رستوران و فست فود، انواع سس در کنار مرغ سوخاری قرار داده می‌شود. گاهی همراه با وافل سرو می‌شود که شوری مرغ و شیرینی وافل تجربه‌ای بی‌نظیر برای فرد به دنبال دارد. در کشورهای آسیایی مرغ سوخاری را با برنج ادویه‌ای مصرف می‌کنند. در کره جنوبی مرغ سوخاری را با سس‌های تند و شیرین مخصوص کره جنوبی سرو می‌کنند که به نام «چیکن کره‌ای» نیز مشهور شده است. این غذا در سطح بین‌المللی مورد توجه بسیاری قرار گرفت. در ایران نیز مرغ سوخاری همراه با سیب‌ زمینی سرخ‌ شده، نوشابه، انواع سس و سالاد مصرف می‌شود.

سوخاری، چالشی بر سر راه رژیم‌داران همیشگی

این غذای بسیار خوشمزه و وسوسه‌انگیز به «چرب بودن» مشهور است به خصوص زمانی که در رستوران یا فست فود تهیه شود. برخی از شیفتگان این غذا مصرف آن را به تعداد مشخصی در سال محدود می‌کنند تا میزان چربی خود را در حد معقول نگه دارند. از میان قسمت‌های مختلف مرغ که برای تهیه سوخاری استفاده می‌شود، بال‌ها بیشترین میزان چربی را دارند به طوری که در هر هزار گرم بال مرغ حدود 40 گرم چربی وجود دارد. مرغ سوخاری‌ای که در دستگاه زودپز تهیه می‌شود مناسب‌ترین گزینه برای حفظ رژیم و در عین حال لذت بردن از طعم یک مرغ سوخاری است. به خاطر پخت سریع مرغ در زودپز، روغن کمتری جذب شده و در نتیجه کالری کمتری مصرف می‌کنید. متاسفانه زودپزهای خانگی ظرفیت چندانی ندارند و از این روش بیشتر در رستوران‌هایی مثل KFC با بهره‌گیری از دستگاه‌های صنعتی استفاده می‌شود.

سه‌گانه‌ی تهیه یک مرغ سوخاری اصیل

آماده‌سازی مرغ برای سوخاری کردن مراحل مختلفی دارد که در هر جای جهان به سبک متفاوتی انجام می‌شود. اما روش پایه‌ی آن به این صورت است که پس از تکه تکه کردن مرغ، آن را با خمیر می‌پوشانند. خمیر از ترکیب آرد و تخم‌مرغ و گاهی شیر درست می‌شود. روش دیگر صرفا غلطاندن مرغ‌ها در آرد ترکیب شده با ادویه‌هایی مانند نمک، فلفل سیاه، پودر چیلی، پابریکا، پودر سیر یا پودر پیاز است. گاهی پیش از این مرحله، مرغ را در باترمیلک (دوغ کره) قرار می‌دهند تا گوشت آن نرم‌تر شود.

روش سنتی سرخ کردن مرغ در اسکاتلند استفاده از چربی خوک بود اما امروزه روغن ذرت، بادام زمینی، کانولا، سویا و انواع روغن‌های گیاهی به کار می‌روند. سه روش برای سرخ کردن مرغ وجود دارد:

• سرخ کردن در تابه: در این روش به تابه‌ای پهن و مقاوم و مقداری روغن نیاز دارید. روغن باید به مقداری باشد که قطعات در آن غوطه‌ور نشود. با روشی که گفته شد تکه‌های مرغ را آماده کرده و در تابه قرار می‌دهند. دمای روغن در حدی است که سطح بیرونی مرغ را بدون قهوه‌ای شدن بپزد. برخی معتقدند در این روش باید به صورت مداوم مرغ را پشت و رو کرد و در صورت نیاز حرارت را بیشتر کرد در حالی که عده‌ای استفاده حرارت پایین و صبوری را رمز خوشمزه شدن سوخاری می‌دانند. برخی آشپزها مقداری کره نیز به روغن اضافه می‌کنند تا مرغ‌های رنگ و روی بهتری پیدا کنند.
• غوطه‌ور کردن در روغن: برای این روش به یک ظرف با عمق زیاد نیاز دارید تا قطعات مرغ به طور کامل در روغن شناور باشد. دمای روغن بسیار بالا است و تا زمان پخت کامل مرغ‌های سوخاری این دما حفظ می‌شود.
• دستگاه زودپز : استفاده از زودپز یکی از روش‌های محبوب برای تهیه یک مرغ سوخاری خوشمزه و سالم است. همانطور که در ابتدای مقاله اشاره شد، در این روش به دلیل فشار ثابت درون ظرف و حرارت بالای روغن، بافت مرغ آب‌دار بوده و تُردی لایه‌ی بیرونی آن حفظ می‌شود.

مقاله مرتبط در مورد سوخاری بخوانید : تولید جعبه سوخاری بهداشتی با نشان سیب سبز بهداشت

مرغ سوخاری،‌ غذای پرطرفداری است که در جشن‌های کوچک و بزرگ جای خودش را باز کرده است. چه دورهمی دوستانه باشد چه یک جمع خانوادگی، هر کس با هر نوع سلیقه‌ای، قطعا نمی‌تواند به یک بشقاب مرغ سوخاری داغ دست رد بزند. از مزیت‌های زندگی در دنیای مدرن این است که دیگر نیازی نیست حتما برای خوردن این خوراک خوشمزه به رستوران یا فست فود بروید. کافی است گوشی تلفنتان را بردارید و سفارش خود را ثبت کنید و منتظر بمانید تا یک جعبه فیله سوخاری خوشمزه به همراه سس و سیب زمینی سرخ کرده درب منزل تحویل داده شود. مگر از این بهتر هم می‌شود؟

سفارش چاپ اختصاصی جعبه سوخاری

در فضای رقابتی دنیای مدرن داشتن یک جعبه اختصاصی که گویای هویت برند باشد از اهمیت بالایی برخوردار است. «طرح اول» از تولیدکنندگان پیشرو در صنعت بسته بندی غذا برای رستوران و فست فود است که با سال‌ها تجربه در این مسیر همراه شما خواهد بود.

ما در طرح اول با سال‌ها تجربه در زمینه تولید بسته‌بندی‌های اختصاصی، مجموعه‌ای از جعبه‌ های بسته‌ بندی مرغ سوخاری طراحی و تولید کرده‌ایم که با کیفیت و متریال‌های مقاوم، درخور بهترین فست فودها و رستوران‌ها هستند. اگر به دنبال بسته‌بندی‌های حرفه‌ای برای مرغ سوخاری خود هستید، می‌توانید به بخش جعبه سوخاری در سایت ما مراجعه کرده و از طرح‌ها و محصولات متنوع ما دیدن کنید. ما به شما کمک می‌کنیم تا هویت برند خود را در هر بسته‌بندی به نمایش بگذارید.