سوخاری از سراسر جهان

مرغ سوخاری یکی از محبوب‌ترین غذاهاست؛ ترد، طلایی و بی‌تردید خوشمزه. این غذا همچنین انواع لذیذ زیادی دارد. در حالی که بیشتر مردم معتقدند مرغ سوخاری یک غذای کاملا آمریکایی است، اما حقیقت این است که مرغ سوخاری مرزی نمی‌شناسد و به یک پدیده ارزشمند در سراسر جهان تبدیل شده است. فرهنگ‌ها زمان زیادی داشته‌اند تا این غذای شگفت‌انگیز را کامل کنند، چون مرغ سوخاری قرن‌ها سابقه دارد. از خیابان‌های پرجنب‌ و جوش سئول تا بازارهای پرانرژی سان‌خوان، هنر سرخ کردن مرغ به یک مجموعه متنوع از غذاها تبدیل شده که عوامل فرهنگی و طعم‌های منطقه‌ای خاصی را در خود جای داده‌اند.

هرچند دستور پخت‌ها ممکن است از کشوری به کشور دیگر تفاوت زیادی داشته باشد، اما یک نکته همیشه ثابت است: نتیجه نهایی باید یک سوخاری ترد با گوشتی آبدار و خوش‌طعم باشد. ما در ادامه تعدادی از بهترین غذاهای مرغ سوخاری بین‌المللی را بررسی می‌کنیم که شاید شما را وسوسه کند چمدان‌هایتان را ببندید و خودتان شخصا آن‌ها را امتحان کنید.

قبل از خواندن مقاله سری به دسته جعبه سوخاری بیرون بر بزنید برای رستوران و فست فودی شما انواع مختلفی از جعبه ها و بسته بندی های مناسب سوخاری بیرون را طراحی کرده ایم !

با ما باشید با معرفی انواع سوخاری از سراسر جهان !

ژاپن: کارائه‌گه (Karaage)

که به نام «سرخ‌کردن خشک» هم شناخته می‌شود، کارائه‌گه یک تکنیک آشپزی ژاپنی است که در آن مواد غذایی مختلف به‌آرامی با نشاسته ریشه پیکان پوشانده شده و سپس عمیقاً سرخ می‌شوند. استفاده از نشاسته ریشه پیکان رطوبت طبیعی غذاهای سرخ‌شده را حفظ می‌کند و سطح بیرونی تردی ایجاد می‌کند. کارائه‌گه را می‌توان برای سرخ کردن انواع گوشت و ماهی استفاده کرد، اما بیشترین ارتباط آن با مرغ است. رایج‌ترین شکل آن به‌صورت یک پیش‌غذای مرغ سوخاری لقمه‌ای است که در ایزاکایاها (میخانه‌های سنتی)، در وعده‌های خانگی و در فروشگاه‌های زنجیره‌ای ژاپن پیدا می‌شود.

چیزی در مرغ سوخاری ژاپنی هست که حس تازگی بیشتری نسبت به سیرکنندگی دارد. شاید دلیلش خمیر سوخاری سبک یا روغن کم‌چرب باشد که معمولا در سرخ‌کن‌های ژاپنی استفاده می‌شود. به هر حال، کارائه‌گه با مرغی آغاز می‌شود که با سس سویا، زنجبیل، ساکه و میرین (شراب پخت‌وپز شیرین) مرینیت شده، سپس به‌آرامی با نشاسته ریشه پیکان پوشانده و خوب سرخ می‌شود. هنگام سرو با برش لیمو و یک سس مایونزی که یا روی مرغ ریخته شده یا در کنارش قرار دارد، همراه می‌شود. گاهی هم در جعبه سوخاری بیرون بر به مشتریان مشتاق داده می‌شود.

اندونزی: آیام گورنگ (Ayam Goreng)

در ساده‌ترین شکل، مرغ سوخاری به سبک اندونزی شامل تکه‌های مرغ، معمولا همراه استخوان مثل ران یا ساق، است که در ادویه‌ها مرینیت می‌شود، سپس کمی آب‌پز شده و در نهایت تا طلایی و ترد شدن سرخ می‌شود. مرینیت بر پایه ادویه‌های سنتی مثل علف لیمو، گالانگال، زردچوبه و تمر هندی است، اما از آنجایی که این غذا در سراسر کشور محبوب است، انواع منطقه‌ای متعددی دارد که ممکن است شامل ادویه‌ها و مرینیت‌های دیگر یا افزودنی‌هایی مثل نارگیل رنده‌شده یا خرده‌های آرد برنج باشد.

همه انواع آیام گورنگ می‌توانند به‌عنوان غذاهای جداگانه همراه با برنج، سبزیجات خام یا سالاد سرو شوند. با این حال، آیام گورنگ همچنین یک غذای جانبی رایج در مهمانی‌های سبک بوفه‌ای اندونزیایی است. این نوع مرغ در جعبه سوخاری قرار داده نمی‌شود و معمولا در بشقاب یا بسته بندی داخل سالنی مصرف می‌شود.

سنگاپور: هار چونگ گای (Har Cheong Gai)

نام این غذای سنگاپوری به معنای «مرغ با خمیر میگو» است. ترکیب خمیر میگو با مرغ ممکن است برای ذائقه غربی عجیب باشد، اما دلیلی دارد که این غذا در سنگاپور، چین و بسیاری دیگر از کشورهای جنوب شرق آسیا بسیار محبوب است. هار چونگ گای طعمی خاص و سرشار از «اومامی» ارائه می‌دهد که از ترکیب خمیر میگو، سس صدف، روغن کنجد و شراب شیرین پخت‌وپز به دست می‌آید. این مواد به ران یا بال مرغ اضافه می‌شوند، سپس مخلوطی سبک از آرد سیب‌زمینی، بیکینگ پودر و آرد برنج تهیه شده و مرغ در آن پوشانده می‌شود. پس از حداقل ۴ ساعت، مرغ آماده سرخ شدن است. چون آرد بخشی از مرینیت است، مرغ مستقیم وارد روغن داغ می‌شود و نتیجه آن مرغی طلایی و ترد با طعمی غنی خواهد بود.

این مرغ در جعبه سوخاری با یک سس فلفل تند سرو می‌شود که از ترکیب گوجه‌فرنگی، شکر، نمک و فلفل قرمز تهیه شده و طعمی شیرین و تند به مرغ می‌دهد.

جمهوری دومینیکن: پیکا پویو (Pica Pollo)

پیکا پویو یکی از اصلی‌ترین غذاهای مرغ سوخاری در جمهوری دومینیکن است. این غذا با وجود حضور پررنگ رستوران‌های زنجیره‌ای فست‌فود خارجی در شهرهای بزرگ این کشور جزیره‌ای، همچنان جایگاه خود را حفظ کرده است. مرغ پیکا پویو پیش از سرخ شدن در ادویه‌ها پخته می‌شود که همین پختن، نقش مرینیت را دارد. تکه‌های ران یا ساق مرغ با پیاز، آب لیموترش، پونه کوهی، سیر و ادویه‌های دیگر آب‌پز می‌شوند تا به طور کامل بپزند.

سپس مرغ در ترکیبی از آرد، نمک، فلفل، پونه کوهی، پودر سیر و پودر پیاز پوشانده شده و برای چند دقیقه سرخ می‌شود تا بیرونی ترد و طلایی پیدا کند. در کنار آن اگر «تستونِس» (چیپس موز پخته و سرخ‌شده) یا «مانگو» (پوره موز سبز با ادویه) سرو کنید، خواهید فهمید چرا مرغ‌های فست فود حتی در جعبه سوخاری اختصاصی توان رقابت با پیکا پویوی اصیل را ندارند.

هند: چیکن ۶۵ (Chicken 65)

چیکن ۶۵ یک غذای کلاسیک در هند است. این غذا شامل مرغ سوخاری است که با زنجبیل، لیموترش، فلفل قرمز، ماست، زردچوبه و برگ کاری مرینیت می‌شود. پس از یک ساعت یا بیشتر، مرغ با نشاسته ذرت و آرد پوشانده شده و سرخ می‌شود. درباره اصلیت این غذا چند نظریه وجود دارد. رایج‌ترین نظریه این است که در سال ۱۹۶۵ در هتل بوهاری در ایالت تامیل نادو، در جنوب هند، ابداع شد. این هتل در طول سال‌ها نسخه‌های محبوب مختلفی از مرغ سوخاری ایجاد کرده و هر کدام را با نام سال ساختش شناخته است.

پیش از سرو، برخی مکان‌ها مرغ را «تِمپر» می‌کنند؛ یعنی برگ کاری و فلفل سبز را همراه با سیر خردشده و خمیر فلفل قرمز در روغن سرخ می‌کنند و سپس مرغ را با این مواد مخلوط می‌کنند تا یک پوشش قرمز روشن و تند روی آن ایجاد شود. این غذا در سراسر هند و همچنین در منوی رستوران‌های هندی در ایالات متحده در یک جعبه سوخاری چشمگیر یافت می‌شود. مواد ممکن است کمی از جایی به جای دیگر متفاوت باشند، اما ادویه‌های اصلی مانند پودر فلفل قرمز، زردچوبه و برگ کاری همیشه پایه ثابت هستند که طعم خوشمزه آن را شکل می‌دهند.

اتریش: باک‌هندل (Backhendl)

باک‌هندل حداقل در زبان فارسی اسم خنده‌داری برای مرغ سوخاری است اما این غذای وینی شامل یک دستور ساده است که بخش مهمی از وعده‌های غذایی اتریشی محسوب می‌شود. تاریخچه این غذا به اوایل قرن هجدهم برمی‌گردد، زمانی که مرغ سوخاری یک خوراک لوکس و مختص اشراف بود. با گذشت زمان، مرغ در اتریش بسیار محبوب شد و امروزه این مرغ سوخاری در سراسر کشور غذایی اصلی است و در تمام فست فود ها و رستوران ها در سالن سرو می‌شود یا در یک جعبه سوخاری بیرون بر برای مشتری ارسال می‌شود.

طعم‌دهی کلاسیک این غذا شامل نمک، فلفل و آب لیموترش است که روی مرغ کامل مالیده می‌شود. سپس مرغ به تکه‌هایی تقسیم شده، در تخم‌مرغ زده‌شده غلتانده، با آرد پوشانده، و در نهایت در خرده‌نان زده می‌شود و سرخ می‌گردد تا طلایی و ترد شود. امروزه این غذا با برش‌های لیمو و جعفری که در روغن مرغ سرخ شده تزئین می‌شود، سرو می‌گردد. یک وعده کامل با سالاد سیب‌زمینی سنتی اتریشی همراه است.

ایتالیا: پولو فریتتو آلا فیورنتینا (Pollo Fritto Alla Fiorentina)

این غذای سنتی ایتالیایی از فلورانس می‌آید و با ترکیبی از تکه‌های مرغ، روغن زیتون، آب لیموترش، سیر، جعفری، رزماری، تخم‌مرغ، آرد، برگ بو، نمک و فلفل سفید تهیه می‌شود. تکه‌های مرغ در مخلوطی از آب لیموترش، جعفری، رزماری، برگ بو، حبه‌های سیر، نمک و فلفل سفید مرینیت می‌شوند. سپس آبکش شده، در خمیر آرد و تخم‌مرغ غلتانده شده و در روغن داغ سرخ می‌شوند تا طلایی شوند. این غذا پیش از سرو با کمی نمک، برش‌های لیمو و شاخه‌های جعفری تازه تزئین می‌شود و داغ سرو می‌گردد.

برزیل: فرانگو آ پاسارینیو (Frango A Passarinho)

نسخه برزیلی مرغ سوخاری بهشتی برای دوستداران سیر است. نام این غذا ترجمه‌ای جالب دارد: «مرغ مثل یک پرنده کوچک». این نام اشاره به تکه‌های کوچک لقمه‌ای دارد که از یک مرغ کامل به دست می‌آید؛ گویی از پرنده بزرگ، یک پرنده کوچک ساخته‌اید. از آنجا که فرهنگ نوشیدن در برزیل شب ‌هنگام آغاز می‌شود، مردم پیش از بیرون رفتن یک وعده کامل می‌خورند. این مرغ یک «پتیسکو» یا غذای انگشتی است که به تکه‌های کوچک لقمه‌ای تقسیم می‌شود تا هنگام نوشیدن، مزه‌مزه شود.

یک مرینیت ساده از سیر، آب لیموترش، نمک و فلفل برای طعم‌دار کردن مرغ استفاده می‌شود. کمی شکر قهوه‌ای برای شیرینی و کمی گشنیز تازه خردشده برای طراوت اضافه می‌شود. پس از یک ساعت مرینیت، پوششی از نشاسته ذرت به مرغ زده می‌شود تا بافت بیرونی سبک و تردی ایجاد کند. پیش از سرخ کردن مرغ، برش‌های لیمو سریع در روغن سرخ می‌شوند و سپس سیر در همان روغن تفت داده می‌شود. روغن بیشتری افزوده شده و مرغ سرخ می‌گردد. در نهایت، مرغ لقمه‌ای همراه با لیموهای سرخ‌شده و سیر ترد سرو می‌شود.

کره جنوبی: چیکین (Chikin)

چیکین یا مرغ سوخاری کره‌ای (KFC) یکی از غذاهای محبوب آشپزی کره‌ای است که شامل تکه‌های مرغ پوشانده‌شده و سرخ‌شده در روغن داغ می‌شود. مرغ سوخاری در دهه ۱۹۵۰ توسط ارتش آمریکا در جریان جنگ کره به این کشور معرفی شد و خیلی سریع در میان مردم محبوب شد. مرغ سوخاری کره‌ای به خاطر بافت فوق‌العاده تردش مشهور است و اغلب در سس پرمزه غوطه‌ور می‌شود. تکه‌های مرغ با استخوان یا بال مرغ رایج هستند. مرغ در خمیر نازک نشاسته ذرت فرو برده شده و دوبار سرخ می‌شود که نتیجه آن پوسته‌ای فوق‌العاده شکننده و ترد است.

می‌توان آن را ساده سرو کرد که «هُورایدو» نام دارد و بیشترینتردی را دارد، اما «یانگنیوم تونگ‌داک» به احتمال زیاد محبوب‌ترین نوع آن است. در این روش، مرغ با سس قرمز شیرین و تندی پوشانده می‌شود که از ترکیب «گوچوجانگ» (خمیر فلفل قرمز تخمیرشده کره‌ای)، سیر، شربت برنج و کچاپ تهیه شده است.

هرچند بسیاری از کشورها مرغ سوخاری را با آبجوی خنک میل می‌کنند، اما کره جنوبی این ترکیب نمادین را به سطح دیگری رسانده و آن را به یک سرگرمی ملی تبدیل کرده است. «چیمائک»، که ترکیبی از واژه‌های کره‌ای «مرغ» و «آبجو» است، به این پدیده فرهنگی اشاره دارد که خوردن مرغ سوخاری همراه آبجو را راهی برای آرامش و دورهمی با دوستان می‌داند. هر روزه در سراسر کره سفارش‌های زیادی از چیکن در جعبه سوخاری کیلویی راهی دورهمی‌های خانوادگی و دوستانه می‌شود.

آمریکا: مرغ سوخاری جنوبی

شاید نمادین‌ترین سبک مرغ در جهان، مرغ سوخاری جنوبی یک غذای شاخص ایالات متحده باشد. مرغ در دوغ ترش (باترمیلک) خوابانده می‌شود تا نرم شود، سپس در آرد ادویه‌دار غلتانده شده و تا رسیدن به رنگ طلایی و بافت ترد سرخ می‌شود. به طور سنتی، مرغ برای سرخ کردن به سینه، بال و ران تقسیم می‌شود و به صورت ترکیبی از گوشت سفید یا تیره سرو می‌گردد. از فست‌فودهای زنجیره‌ای گرفته تا رستوران‌های مشهور سول‌فود، مرغ سوخاری یک غذای محبوب است که به قلب آشپزی جنوبی تعلق دارد.

همه چیز از دوران استعمار آغاز شد، زمانی که مهاجران اسکاتلندی در جنوب آمریکا ساکن شدند و دستورهای پخت مرغ سوخاری خود را به همراه آوردند. در جنوب آمریکا، این روش پخت توسط بردگان آفریقایی‌تبار پذیرفته شد که هم این غذا را در آشپزخانه‌های اربابان سفیدپوست می‌پختند و هم دستورهای رایج را با ذائقه خود تغییر دادند. با این حال، بردگان آفریقایی تنها به همان دستورهای اسکاتلندی بسنده نکردند؛ آن‌ها تکنیک‌های سرخ کردن و آب‌پز کردن غرب آفریقا را اضافه کردند و در نهایت نسخه‌ای کامل‌تر و خوشمزه‌تر ایجاد کردند که شباهت بیشتری به مرغ سوخاری جنوبی امروزی دارد. با وجود میراث تلخ مرتبط با برده‌داری و نژادپرستی، مرغ سوخاری همچنان غذایی جشن‌گرفتنی است که مردم را در سراسر آمریکا دور هم جمع می‌کند. چه در جعبه سوخاری بیرون بر ، چه روی سینی‌های پر در مهمانی‌های خانوادگی، یا با عشق در شام آخر هفته تهیه شود، مرغ سوخاری جنوبی یک نماد آشپزی آمریکایی است.

در سراسر جهان، سبک‌های منحصربه‌فرد مرغ سوخاری را می‌توان در دکه‌های خیابانی، فست فود ها و سفره‌های خانوادگی یافت. با این همه روش مزه‌دار کردن و ادویه‌زنی، هر کشور سبک خاص خود را توسعه داده که بازتاب‌دهنده تاریخ، فرهنگ و ذائقه منحصربه‌فردش است.

اگر برای رستوران خوب و سفارش های بیرون بر نیاز به جعبه سوخاری با کیفیت و بهداشتی دارید سری به دسته بندی جعبه سوخاری ما بزنید !