داستان همبرگر و جعبه‌ بسته بندی برگر

روزی روزگاری، در سرزمینی نه چندان دور، یک شاهکار آشپزی بوجود آمد به نام «برگر» که برای همیشه دنیای انسان‌ها را تغییر داد! قدمت برگر به دوران باستان و عشق اجدادمان به خوردنِ گوشتِ شکار و نان گرم برمی‌گردد. با طرح اول همراه باشید تا درباره‌ی پیدایش و پیشرفت این خوردنی خوشمزه بیشتر بدانید.

جد بزرگ همبرگر در بابل

حتما اسم حمورابی برایتان آشناست؛ پادشاه بابل که لوح سنگی قوانین به دستور او نوشته شد. با خواندن قوانین درج شده در لوح مشخص می‌شود که کیفیت غذا برای حمورابی تا چه حد اهمیت داشته. کسانی که غذای فاسد یا بی‌کیفیت به مردم می‌دادند مجرم شناخته شده و مجازات سختی در انتظارشان بود. گفته می‌شود که آشپزهای حمورابی همیشه پذیرای ایده‌های جدید برای غذاهای متنوع بودند. آن‌ها گوشت را بوسیله ابزارهای تیز به قطعات کوچک تقسیم کرده و بعد با استفاده از هاون می‌کوبیدند تا نرم و خرد شود. سپس ادویه‌های خوشبو به آن اضافه کرده و روی آتش کباب می‌کردند. این همبرگر ابتدایی بدون نان سرو می‌شد.

لذت آشپزی در روم باستان

کتاب «هنر آشپزی» اثر آپیکیوس، از قدیمی‌ترین و معروف‌ترین منابع آشپزی روم باستان است. مشخص نیست آپیکیوس یک شخص واقعی بوده یا صرفا نمادی از آشپزی در امپراطوری لذت‌طلب روم، با اینحال برخی عقیده دارند آپیکیوس یک اشراف‌زاده رومی بود که علاقه‌ شدیدش به غذاهای لوکس و گران‌قیمت زبانزد خاص و عام شد. او ثروت عظیمش را صرف تهیه و خوردن غذاهای متنوع و پرهزینه کرد. به همین دلیل کتاب آشپزی را به آپیکیوس نسبت دادند. در این کتاب دستورهای آشپزی مختلفی پیدا می‌شود که یکی از آن‌ها به همبرگر امروزی شباهت فراوانی دارد. نام این غذا «ایسیکیا اومِنتاتا» است. برای تهیه ایسیکیا، گوشت گاو یا گوسفند را به قطعات بسیار کوچکی خرد می‌کردند سپس ادویه‌جات، گیاهان معطر، آجیل خرد شده، شراب سفید و گاهی سس ماهی رومی (گاروم) را به آن افزوده و خوب مخلوط می‌کردند. بعد از آن گوشت را به شکل دایره‌ای درآورده و کباب می‌کردند. این همبر نیز بدون نان و در کنار غذاهای دیگر سرو می‌شد. وجود چنین دستور غذایی در یک کتاب آشپزی کهن نشان می‌دهد ایده‌ی به اصطلاح «چرخ کردن گوشت» و ترکیب آن با ادویه‌جات چندان هم جدید نیست.

نان و گوشت در بحبوحه جنگ‌های صلیبی!

در قرون وُسطی، دوره‌ای که با جنگ‌های صلیبی، تغییرات عمیق اجتماعی، فرهنگی و مذهبی شناخته می‌شود شاهد شکل‌گیری آهسته‌ی همبرگر هستیم. در این دوران قلعه‌های زیادی در سرتاسر اروپا پراکنده بودند و شوالیه‌هایی که برای شرکت در نبرد از هم پیشی می‌گرفتند. سربازانِ خسته از نبرد به یک غذای فوری احتیاج داشتند که علاوه بر راحتی در خوردن، پرانرژی هم باشد. بنابراین آشپزهای مستقر در قلعه، خواسته‌ی آنها را برآورده کردند: تکه‌های گوشت کبابی پیچیده شده در نان! با توجه به شرایط اقتصادی و تغییرات اجتماعی قرون وسطی،‌ غذاهایی که سریع آماده می‌شدند خیلی زود جایگاه ویژه‌ای پیدا کردند و به مرور زمان نان و گوشت اروپایی تبدیل به همبرگر امروزی شد.

مهاجران آلمانی و استیک هامبورگ

اوایل قرن نوزدهم بود که همبرگر کم‌کم شکل و شمایل امروزی‌اش را پیدا می‌کرد. به این صورت که تعداد زیادی از مردم آلمان به دنبال فرصتی برای زندگی بهتر به امریکا مهاجرت کردند و در شهرهای بزرگی مثل نیویورک و شیکاگو ساکن شدند. این مهاجران فرهنگ و غذای مخصوص به خود را داشتند. یکی از این غذاها  استیک هامبورگی نام داشت: گوشت چرخ‌کرده‌ی ادویه‌دار که مثل استیک کباب شده و با سس و پیاز سرو می‌شد. از آنجایی که این غذا بین مهاجران محبوب بود خیلی زود بین امریکایی‌ها نیز رواج پیدا کرد.

فلتچر دیویس؛ تگزاسی محبوب

فلتچر دیویس از فروش گوشت چرخ کرده که به شکل دایره‌ای پخته شده بود گذران زندگی می‌کرد. در نمایشگاه جهانی سنت ‌لوئیس در سال 1904 لحظه سرنوشت‌ساز رقم خورد و بلاخره همبرگر، نان مخصوص خودش را پیدا کرد. این کار توسط دیویس انجام شد. او گوشت گِرد پخته شده‌اش را بین دو برش نان گِرد قرار داد و دل همه‌ی بازدیدکننده‌های خوش‌اشتهای حاضر در نمایشگاه را برد. ابتکار او همبرگر مدرن را به دنیا معرفی کرد.

ادعای لوئیس لاسن برای همبرگر ساندویچی

عده‌ای معتقدند این لوئیس لاسن بود که اولین همبرگر مدرن را تهیه کرد. لاسن در نیوهِیون، کنتیکت زندگی می‌کرد. یک روز در رستوران مشغول آشپزی بود که یک مشتری از او خواست غذایی فوری آماده کند تا بتواند حین راه رفتن آن را بخورد. لاسن بلافاصله گوشت چرخ کرده را پخت و بین دو برش نان تست قرار داد. از آن زمان تا کنون لاسن و رستوران او به عنوان یکی از اولین مکان‌هایی شناخته می‌شوند که همبرگر را به صورت رسمی در قالب ساندویچ به مردم معرفی کردند. رستوران لاسن  Louis’ Lunch هنوز هم همبرگرهای خود را بدون سس یا افزودنی‌های دیگر بین دو برش نازک نان تست سرو می‌کند.

تا اینجای تاریخ، خبری از جعبه همبرگر یا بسته‌ بندی مخصوص همبرگر نیست. همبرگرها معمولا در رستوران‌ها و فست‌فودی‌های کوچک بدون هیچ پوشش خاصی به مشتریان ارائه می‌شدند و در برخی مواقع از کاغذی ساده برای پیچیدن همبرگر استفاده می‌شد. سپس با افزایش شهرت و محبوبیت ساندویچ همبرگر بین فقیر و غنی، برادران خوش‌فکر مک‌ دونالد وارد گود می‌شوند و تحولی عظیم در تاریخ همبرگر، رستوران و فست فود به وجود می‌آورند.

برادران مک‌دونالد وارد می‌شوند!

ریچارد و موریس مک‌دونالد افرادی سخت‌کوش، خلاق و عملگرا بودند. در دهه 1920 هر دو به هالیوود رفتند تا شانس خود را در صنعت سینما امتحان کنند اما زمانی که متوجه شدند نمی‌توانند جایگاه مهمی در این حیطه به دست بیاورند به دنبال فرصت‌های دیگری برای دستیابی به موفقیت رفتند. در سال 1937 اولین سرمایه خود که شامل پس‌اندازهای شخصی و وام خانوادگی بود جمع‌آوری و یک کیوسک کوچک در کالیفرنیا راه‌اندازی کردند. در آنجا هات‌داگ، آبمیوه و اسنک‌های ساده می‌فروختند. پس از مدتی که شهرتی بهم زدند و به اندازه کافی سرمایه‌ای دست و پا کردند، رستوران بزرگی به اسم باربیکیوی مک‌دونالد (McDonald’s Bar-B-Q) افتتاح کردند. ریچارد و موریس خیلی زود متوجه شدند بیشتر فروش آن‌ها شامل همبرگر، سیب‌ زمینی سرخ‌کرده و انواع نوشیدنی می‌شود. بنابراین در یک حرکت جسورانه تصمیم گرفتند فقط روی این سه آیتم تمرکز کنند. این تصمیم باعث کاهش هزینه‌ها و افزایش سرعت سرویس‌دهی شد.

مقاله مرتبط در مورد جعبه برگر بخوانید : جعبه برگر خلاقانه: 8 نمونه بسته‌ بندی نوآورانه و کاربردی برای برگر

همبرگر 30 ثانیه‌ای!

رستوران مک‌دونالد در محلی بود که زندگی روی دور تند جریان داشت. کارگرها هر روز مسافت طولانی را برای رسیدن به محل کار طی می‌کردند و فرصت نداشتند مدت زیادی منتظر آماده شدن ساندویچ همبرگر خود بمانند. سرعت بالا در فرهنگ زندگی امریکایی موجب شد برادران مک‌دونالد تغییری در خط تولید رستوران بدهند تا به بالاترین سرعت ممکن دست پیدا کنند. به این صورت که یک نفر مسئول تهیه سیب‌ زمینی سرخ‌کرده، دیگری مسئول آماده‌سازی گوشت همبرگر و به همین ترتیب به هر کارمندی وظیفه‌ی مشخصی سپرده شد. در نتیجه هر کس به رستوران مراجعه می‌کرد ظرف مدت 30 ثانیه یک ساندویچ همبرگر با کیفیت دریافت کرده و خوشحال و راضی راهی محل کارش می‌شد. سرعت و کیفیت بالا کم‌کم موجب شهرت هرچه بیشتر مک‌دونالد شد.

ساده‌زیستی سد راه پیشرفت همبرگر شد

ریچارد و موریس به اصول ساده‌زیستی پایپند بوده و حتی پس از ثروتمند شدن تغییرات چندانی در روش زندگی خود ندادند، اما یک نفر بود که ایده برندی جهانی را در سر می‌پروراند. رِی کراک، مردی جاه‌طلب با ایده‌های تجاری بسیار فراتر از تصور ریچارد و موریس بود. او موفق شد امتیاز تأسیس شعبه‌های دیگر مک‌دونالد را از دو برادر بخرد و مدتی بعد سهامشان را نیز خریداری کرد و برند مک دونالد به طور کامل در اختیار کراک قرار گرفت. خیلی زود شعبه‌های مک‌دونالد در سراسر امریکا و سپس دیگر کشورهای جهان ساخته شد. ساندویچ همبرگر به لطف مک‌دونالد، کینگ برگر و دیگر برندهای کوچک و بزرگ به غذای محبوب جهانی تبدیل شد. البته اینطور که به نظر می‌رسد خلاقیت در تولید انواع همبرگر پایانی ندارد. از همبرگر طلاکاری شده با ورق طلای خوراکی 24 عیار بگیر تا همبرگر زغال‌ اخته‌ای که با زغال فعال یا جوهر ماهی مرکب تهیه می‌شود، هر روز شاهد ظهور یک برگر جدید در دنیای غذا هستیم.

چه خبر از جعبه همبرگر؟

در ابتدای کار، همبرگر در جعبه‌ های کاغذی سرو می‌شد. این جعبه‌ ها یک پوشش ساده و اقتصادی بود برای محافظت از غذا و آسان‌تر کردن سرویس دهی به مشتریان. جعبه‌ های همبرگر غالبا از جنس کاغذ معمولی و مقاوم، به شکل مستطیل یا مربع بود که طراحی ساده‌ی آن برای بسته‌ بندی سریع، کارایی لازم را داشت. با گذشت زمان و افزایش تعداد مشتریان، بسته‌ بندی همبرگر هم دچار تغییراتی شد. پاکت‌های کاغذی ساده و بدون طرح چاپی برای حمل راحت همبرگر و جلوگیری از ریختن مواد غذایی به سرعت محبوب شد. همزمان از کاغذ روغنی و کاغذ معمولی برای پیچیدن ساندویچ همبرگر استفاده می‌شد.

برای دیدن انواع مدل های جعبه برگر به دسته بندی این محصول مراجعه کنید . و از تمام مدل های تولید شده دیدن کنید .

نقش غول‌های فست‌فود در بسته‌ بندی برگر

برندهای جهانی مثل مک دونالد و برگرکینگ عامل پیشرفت بسته‌ بندی همبرگر از نظر طراحی و کاربرد بودند. آن‌ها جعبه‌ های مقوایی را معرفی کردند که همبرگر و سیب‌ زمینی سرخ‌کرده را جدا از هم در یک پک عرضه می‌کرد تا مصرف‌کننده برای حمل غذا، راحتی و آزادی عمل بیشتری داشته باشد. کم‌کم برچسب‌های تبلیغاتی و چاپ سفارشی روی جعبه همبرگر باب شد که از منظر بازاریابی اهمیت ویژه‌ای داشته و فرصت‌های تجاری بیشتری به همراه می‌آورد.

محیط ‌زیست عرض اندام می‌کند!

در دهه 2000 بود که زمزمه‌های حفظ محیط زیست از گوشه و کنار دنیا برخاست. برندهای فست فود چاره‌ای نداشتند جز این که برای بقای خود به بسته‌ بندی‌های تجزیه‌پذیر روی بیاورند. خیلی زود کاغذهای بازیافتی و پلاستیک‌های تجزیه‌پذیر برای بسته‌ بندی همبرگر استفاده شدند. بسته‌ بندی‌های گیاهی و چندمنظوره هم کم‌کم به این جمع اضافه شدند. این نوع بسته‌ بندی همبرگر «بسته‌ بندی پایدار» نام گرفت. جالب است بدانید برند مک‌دونالد به مشتریانش تعهد داده تا سال 2025 تمام بسته‌ بندی‌های خود را از مواد تجدیدپذیر، بازیافتی یا تائید شده توسط منابع پایدار تهیه کند. در حال حاضر 80 درصد بسته‌ بندی‌های مک دونالد با مواد ذکر شده تولید می‌شوند.

طرح اول یکی از تولیدکنندگان برتر جعبه همبرگر در ایران آماده است تا ایده‌های ناب شما را بشنود و در مسیر طراحی، چاپ و تولید جعبه‌ های خاص همراه شما باشد. به یاد داشته باشید هر جعبه همبرگر با چاپ اختصاصی خود می‌تواند در کنار یک ساندویچ باکیفیت، خاطره‌ای به یادماندنی از برند رستوران یا فست فود شما در ذهن مشتری به یادگار بگذارد.